Historia 18 pp


Pułk stacjonował w mieście Skierniewice. W czasie kampanii 1939 roku wchodził w skład 26 Dywizji Piechoty walczącej w składzie Armii "Poznań" i Armii "Pomorze" i dowodzony był przez płk. dypl. Wiktora Adama Majewskiego.

Obsada personalna II Batalionu we wrześniu 1939 r.:

o dowódca - mjr Feliks Kozubowski
o 4 kompania - por. rez. Marian Tomasz Himmel
o 5 kompania - kpt. Antoni Sygnarek
o 6 kompania - por. Edward Białach

W trakcie walk o Sochaczew II batalion stracił 80% stanu osobowego.

Polegli m.in.:
* mjr F.Kozubowski - d-ca II batalionu
* por. Marian Himmel - d-ca 4 kompanii
* ppor. Abram Kurz - lekarz batalionu
* ppor. Adam Wzorek - d-ca III plutonu 4 kompanii
* ppor. Ignacy Wałęza - d-ca I plutonu 5 kompanii
* ppor. Michał Skuza - d-ca II plutonu 5 kompanii
* ppor. Zygmunt Micek - d-ca III plutonu 5 kompanii
* ppor. Kacper Klaniewski - d-ca I plutonu kompanii ckm

Udział batalionu w walkach o Sochaczew:

12 września 1939 roku

Wieczorem wyjazd żołnierzy II/18 p.p. 26 D.P. samochodami z okolic Żychlina.


13 września 1939 roku

O świcie żołnierze II batalionu pod dowództwem mjr F. Kozubowskiego i II dywizjonu 26 pułku artylerii lekkiej docierają do przedmieść Sochaczewa.

Żołnierze II batalionu luzują III/144 p.p. (rez.) i 67 Batalion Saperów na wschodnim brzegu Bzury, na przedmościu Sochaczewa.

4 kompania (por. Marian Himmel) zajmuje pozycje na północnym skraju i wylocie szosy na Błonie, 5 kompania (kpt. Antoni Sygnarek) + pluton z 6 kompanii - rejon dworca kolejowego z wylotem szosy na Żyrardów, 6 kompania bez plutonu (por. Edward Białach) pozostaje jako odwód d-cy batalionu w rejonie rynku dozorując jednoczęsnie południowy skraj miasta z wylotem drogi na Bolimów.

Na zachodnim brzegu Bzury (Rozlazłówek - Kuznocin) stanowiska ogniowe zajeły baterie II dywizjonu 26 pal po dowództwem mjr. Stanisława Piro - 4 - kpt. Jana Ehrlicha, 5 - por. Andrzeja Doroszyńskiego, 6 - ppor. Arsena Kuczyńskiego.

Miasto ostrzeliwane jest cały dzień przez niemiecką artylerię, II batalion odpiera wielokrotne natarcia sił niemieckich - piechoty i czołgów. Około północy następuje jeden z najgiczniejszych epizodów obrony Sochaczewa - batalion wycofuje się na zachodni brzeg rzeki.


14 września 1939 roku

Batalion zostaje zawrócony przez płk dypl. Tadeusza Parafińskiego z miejscowości Kąty i około godz. 10.00 naciera z marszu na miasto odrzucając nieprzyjaciela, który w międzyczasie obsadził Sochaczew.

W godzinach popołudniowych zostaje jednak wyparty z zajmowanych stanowisk, dopiero wprowadzenie do walki odwodów pozwala na ich odzyskanie po ciężkich walkach wspieranych ogniem 5 baterii (pozostałe baterie 26 p.a.l. zostały przesunięte na inny odcinek w związku z planowaną ofensywą) Batalion w tym dniu ponosi duże straty.


15 września 1939 roku

Od świtu ozpoczyna się natarcie wojsk niemieckich na pozycje polskie - 4 i 5 kompanii. Najcięższe walki trwają na odcinku obrony 4 kompanii - ginie jej dowódca por. Marian Himmel.

Na rozkaz dowódcy batalionu resztki pododdziałów w ciągłej styczności z nieprzyjacielem wycofują się w głąb miasta i dalej aż do Bzury. W trakcie ponownego forsowania rzeki ginie dowódca batalionu mjr. F. Kozubowski. Tylko niewielu żołnierzy (w sumie okolo 100 żołnierzy) przekroczyło Bzurę.


16 września 1939 roku

Do godz. 16.00 5 bateria 26 p.a.l ogniem zaporowym nie pozwala Niemcom na sforsowanie Bzury.